Kelli van der Weijden

Kelli's blog

31 mei 2010
door Kelli
Geen reacties

Die rot tandjes!!! en merouwtje praatgraag!!!

Roan is inmiddels alweer de 6 maanden gepasseerd (waar blijft de tijd?) en al een aantal weken heeft hij last van doorkomende tandjes. Hij heeft alle bijbehordende kwaaltjes zoals o.a. koorts, huilerig, heel veel kwijlen. Daardoor is hij niet in zijn hummetje (logisch) en soms is dat echt zo zielig. Vooral s'nachts gilt hij het af en toe uit van de pijn, overdag gaat het meestal wel. En ja het enige wat je kunt doen is hem lekker bij je houden en van alles geven om zijn pijn ook maar een beetje te verlichten. Inmiddels heeft hij nu drie tandjes en is de vierde in aantocht. Hopelijk blijft de pijn hem een beetje bespaard, maar ja het hoort er helaas gewoon (weer) bij.

Verder gaat het ondanks de tandjes echt super goed met hem. Het is een vrolijke fluiter. Hij tijgert het hele huis door en 'kwebbelt' honderduit. Hij is er erg behendig en snel. Het ene moment ligt hij in de keuken en het andere moment weer onder de salontafel. Echt een boefje. Zo af en toe gaat hij op zijn knietjes zitten en wiebelt hij heen en weer, maar soms gaat hij zelfs op handen en voeten staan en steekt hij zijn kontje in de lucht. Zoals je leest een lekker kwijlend bezig bijtje.

En met Arwen gaat het als een klein speertje. Ze zit nu lekker in d'r vel en is duidelijk bezig met een 'praat-sprongetje'. Wat kan die kletsen. En waarover vraag je je misschien af.. nou echt van alles. Laatst had Jordy in de auto zomaar een bloedneus. Dat maakte blijkbaar heel veel indruk op haar. Iedereen die ze die dag tegen kwam (of het nou op de haven was of inn de winkel) kreeg het verhaal van papa met de bloedneus. Ze weet zich tegenwoordig bijna overal uit te kletsen, vooral met humor. Zo wilde ze gister niet gaan slapen in haar bedje. Dus na wat geklets, gezang en uiteindleijk hard gegil liep ik ge-irriteerd haar kamertje in om haar te vertellen dat het nu over was en dat ze nu echt moest gaan slapen. Nadat ik mijn woordje had gedaan zegt ze heel dramatisch: "maar mama..( diepe zucht) ben je morgen eigenlijk vrij?"(met een big smile) ja en dan denk je: wat? waar heeft zij het nou weer over? toen moest ik wel een beetje lachen, hoe komt ze daar nou weer op? en omdat ik moest lachen begon Arwen ook te lachen. Daarna zegt ze: "mama, ik hou van jou.." en ze draait zich om en gaat rustig slapen. Tja… en daar sta je dan. wat een lekker ding!!

Mei 2010 190

11 mei 2010
door Kelli
Geen reacties

Daar zijn we weer…

Onze Mei_2010_080_3 Arwen is soms best een klein bijdehandje. Maar sinds kort soms toch ook weer niet. Nou is ze niet op d’r bekkie gevallen hoor en laat ze het kaas niet van d’r brood eten. Maar zo nu en dan is ze opeens echt superverlegen. Ze kruipt dan helemaal tegen me aan en houdt stevig mijn been vast. En als haar dan wat gevraagd wordt antwoordt ze niet en duikt ze achter me weg. Nu was ze heus wel eens verlegen maar dan keek ze vaak even de kat uit de boom en was het al gauw goed. Maar nu gebeurt het wel erg vaak dat ze zich achter mij verstopt en het liefste verstopt wil blijven. Zo waren we maandagmiddag bij vriendinnetje Suus op haar verjaardag. Suus (en Tamara met de kids) kent ze hartstikke goed en normaal is ze daar kind aan huis. Deze middag week ze bijna niet van mijn zijde. En als ze ergens heen wilde moest ik een handje geven en met haar mee. Alsof het verschrikkelijk eng was. Echt bijna te gek voor Mei_2010_070 woorden…    Maar ja waarschijnlijk gewoon weer even een fase waar ze door heen moet.

Verder is ze zich lekker aan het ontwikkelen. Soms sta ik echt versteld over wat ze allemaal al begrijpt en vooral van wat ze allemaal onthoudt in dat kleine koppie van d’r.  En op zo ‘n moment dat je je kleine meisje ziet is ze opeens zo groot..

Met Roan gaat het pMei_2010_063rima. Het is een vrolijk en vriendelijk mannetje. Elke ochtend is het weer een feestje om hem uit zijn bedje te halen. Zelfs na een heel kort nachtje!! Wanneer hij je ziet krijg je de allerliefste, mooiste en grootste glimlach van de hele wereld. Dan verdwijnt je ochtendhumeur vanzelf.. (nu nog die wallen haha!!!) Twee weken geleden waren  we weer eens op bezoek bij het consultatiebureau. Meestal is alles goed en ga ikmet een gerust en blij hart weer weg. Maar nu hadden we een invaller en deze meneer gaf me nog net niet op mijn kop.. Hij vertelde me luid en duidelijk dat Roan echt veel en veel te dik was. Nu moet ik wel toegeven:Mei_2010_054 het is een lekker bol mannetje en hij heeft inderdaad genoeg babyvetjes. Maar naar mijn idee niet overdreven. En net nu we een beetje een lekker schema hadden moesten we het omgooien en over naar minder flessen en zoveel mogelijk vast voedsel. Ehh… okee.. Roan vindt het allemaal prima en eet lekker van zijn fruit en groentepotjes. Maar op het moment dat die meneer het zei moest ik wel even slikken. Mijn eerste gevoel was alsof je toch een tik op je vingers krijgt. Maar nu zijn we inmiddels weer lekker op schema en het gaat prima. Niet dat ik merk dat Roan er minder babyvetjes van krijgt maar ach…   

Roan is nu druk bezig met tijgeren en (proberen te) kruipen. Hij steekt zijn kontje de lucht in en probeert om op zijn knie-en te gaan zitten. Leg je hem op de grond op een kleedje, kom je terug ligt hij ergens anders!! n als je dan naar hem kijkt, krijg je een lieve maar oh zo ondeugende lach! Echt een klein boefje!!!

Groetjes kel

3 mei 2010
door Kelli
Geen reacties

Ziek ziek en nog eens ziek…

Wat een ellende als je kindje ziek is! En laat staan als het er twee (tegelijk) zijn! Vorige week donderdag begApril_2010_122on Roan. Overdag was er nog geen vuiltje aan de lucht en was hij zijn gezellige en vrolijke zelf. Maar in de nacht werd hij huilend wakker.Toen ik ‘m uit zijn bedje pakte om te troosten was het net een klein kacheltje.Toch maar even temperaturen. En ja hoor, 39.7 graden koorts. Gauw een zetpilletje en kijken hoe het verder gaat. Ondanks de zetpil bleef hij hoge koorts houden en was hij huilerig enApril_2010_106  echt niet lekker waardoor van slapen niets meer terecht kwamApril_2010_121. De dag erna ging het wel alleen zondag kreeg hij een beetje uitslag. En wat eerst een klein beetje uitslag was werd nu heel veel uitslag! het was net een klein aardbei ‘tje. Vooral op zijn buikje, armen en benen zaten overal kleine rode spikkeltjes. Dinsdag toch maar even naar de dokter, met het idee van de zesde ziekte. En ja hoor. Goed gedacht, alles wees er volgens de dokter op dat het de 6e ziekte was. Niets aan te doen, erg besmettelijk maar gewoon uitzieken.

DinsdApril_2010_078ag begon ook Arwen, zij was al een beetje aan het snotteren, maar aan het einde van een drukke middag was ze echt beroerd. Een klein halApril_2010_043fdood vogeltje met traanoogjes dat steeds bijna haar longetjes uit haar lijfje hoestte. De volgende ochtend ging het wel, maar na haar middagslaapje was het helemaal over en had ze koorts en was ze goed April_2010_075ziek. Zo zielig. Normaal is ze levendig en soms net een stuiterbal en nu lag ze bijna bewegingsloos op de bank met haar kussen en een dekentje en een piep stemmetje van het vele hoesten en keelpijn. Tja en daar zit je dan.. Het is op zo’n moment echt balen dat je er zelf niets aan kunt doen om je kindje zich beter te laten voelen.

Gelukkig gaat het nu weer beter. Bij Roan zijn de spikkeltjes allemaal weg en hij is weer lekker vrolijk. Arwen is nog niet helemaal de oude. Ze is gauw moe en een beetje hangerig en soms huilerig, maar dat komt gelukkig allemaal weer vanzelf goed. Het hoort er helaas allemaal bij!

Hopelijk hebben we het ziek zijn nu weer achter de boeg.

Groetjes kel 

12 april 2010
door Kelli
Geen reacties

Het proberen waard!!

Sinds een maand of drie slaapt Arwen tussen de middag zonder luier en dat gaat hartstikke goed. Overdag doet ze netjes een plas en een grote boodschap op de w.c. Nu wilde Maart_2010_027 ze vorige week geen luier aan toen ze in de avond naar bed moest. "Ik wil geen luier aan mama!" zei ze stellig en duidelijk. ‘Goed’ zei ik, ‘maar dan moet je niet in je bedje plassen he!!!’ " Okee" zei ze, zo gezegd zo gedaan. En wApril_2010_028at blijkt. Het was het proberen waard! Ze doet het hartstikke goed en ze is sindsdien droog geweest in bed!! Als we haar prijzen in de ochtend met weer een keer droog zijn en geen nat bedje, doet ze net alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Ze schenkt er zelf niet echt aandacht aan en vindt het wel best. En wij als  trotse papa en mama vinden het natuurlijk helemaal super! 2,5 jaar oud en dag en nacht zindelijk! Weg met de luiers!   

Roan is erg druk bezig met het verkennen van zijn nog kleine wereldje. Hij kan niet rustig meer op je schoot zitten maar wil alles mee maken, zien, April_2010_043 pakken en hebben. Vooral met eten. Nou is hij al een lekker bolletje, maar hij wil altijd meer. Sinds kort krijgt hij soms een liga en dit vindt hij lekker!! Hij valt aan alsof hij minstens drie dagen niet heeft gegeten. Maar wat een kliederboel! ha ha!!! Ook krijgt hij inmiddels wat groente en fruit en dat gaat er prima in. Wat een hongerlap. Het draaien van zijn buik naar zijn rug gaat al heel goed, alleen kan hij daarna niet meer terug en ja na een paar minuten is hij het dan zat of raakt hij gefrustreerd. Dat is zielig voor hem, maar ook een beetje grappig om te zien hoe hij zich aan het opwinden is en zijn best doet om terug te draaien.

Zondag zijnApril_2010_063 we gezellig gaan zwemmen in Amstelveen samen met Arnaud, Esther en de kids. Arwen is al vaker wezen zwemmen, maar voor Roan was het de eerste keer. Hij vond het erg leuk en keek zijn ogen uit. Hij zat in een zwembandje en was lekker aan het spetteren. Na een half uurtje zijn we eruit gegaan en was het voor Roan lang genoeg geweest. NApril_2010_059a het aankleden viel hij in zijn maxi-cosi lekker in slaap. Arwen was de vorige keren nog heel aanhankelijk in het water, maar nu ging ze lekker haar gangetje en ging ze zelfs van de glijbaan. Nadat we allemaal weer waren aangekleed (wat een hel in dat warme, hete, veel te kleine hokje!) hebben we nog allemaal een tosti gegeten en gingen we weer naar huis. Alle kleintjes vielen al gauw in de auto in slaap. Het was een hele gezellige ochtend en zeker voor herhaling vatbaar!   

Groetjes kel

6 april 2010
door Kelli
Geen reacties

Aaaauuuwww!

Ja, ja, zoals iedereen weet zit een ongeluk in een klein hoekje. En het is ons weer eens gelukt om dit hoekje een paar keer te vinden!

Het begon eigenlijk vorige week.Toen oma Marjan zich rot was geschrokken omdat Arwen een houten speel-eend in de box gooide. Zou je denken niets aan de hand, maar niets was minder waar! In de box lag Maart_2010_133 Roan in een wippertje lekker te spelen en hij kreeg deze houten eend boven op zijn hoofd en in zijn gezichtje. Roan moest natuurlijk huilen en kreeg al gauw een mooi ei op zijn hoofd. Maart_2010_139 Gelukkig bleef het bij een mooi ei en wat blauwe plekken. En heeft hij er verder geen last van gehad. Maar waarom Arwen het speel-eend nou in de box gooide?? geen idee.

April_2010_005 En toen was het mijn beurt, helaas. Een paar momentjes van onoplettendheid. Met pasen gingen we in de ochtend gezellig even bij Harm en Marjan koffie drinken. Op een gegeven moment stond ik in de keuken en wilde ik de schuifdeur naar de serre dicht doen, alleen had ik niet gezien dat Arwen inmiddels naast mij was gaan staan,  al kletstend probeerde ik de schuifdeur dicht te doen, maar ik kreeg ´m niet dicht en April_2010_010gaf nog even een hardere duw. AUW!! Arwen begon heel hard te gillen. Wat bleek zat haar vingertje tussen de schuifdeur.. Gauw met de vinger onder de koude kraan. Oh, wat kon Arwen hard gillen… Al gauw werd haar vingertje bij haar nagel een beetje blauw en hebben we er een dikke klodder Arniflor op gedaan met een hele mooie grote prinsessenpleister. De prinsessenpleister maakte het al een klein beetje goed, maar haar vingertje heeft nog een tijdje erg pijn gedaan, gelukkig is er nu niets meer van te zien.

En vanmorgen was het weer zover… Roan was moe en ik had hem lekker in zijn bedje gelegd. Arwen was heel lief in de woonkamer aan het spelen en ik was in de veronderstelling dat ze daar nog steeds was. Maar intussen was Arwen muisstil  en ongezien weer naast me komen staan. En deed ik de deur van Roan zijn kamertje dicht. Opeens een harde gil en Auw!! Arwen haar voetje zat half onder de deur!! Gauw een koude washand op haar voetje gedaan. Dikke tranen biggelden over d´r wang. En nu zat er een goede open schaafwond. Arm schaapje… Gelukkig had ik nog zo´n mooie grote prinsessenpleister en deden we deze op de wond. En werd ze weer rustig. Wat prinsessenpleisters al niet kunnen doen….   

April_2010_007 Nu na deze ongelukken probeer ik natuurlijk nog beter op te leten. Je voelt je echt ongelukkig als er iets gebeurd met je kleine meisje of kleine jongetje en ze moeten zo verschrikkelijk huilen en het is jouw schuld.

Maar.. het kan ´gelukkig´ iedereen gebeuren…   

Groetjes kel

22 maart 2010
door Kelli
Geen reacties

Zo leuk een klein broertje!

Roan is nu vier maanden oud en het lijkt als of hij er altijd al is geweest. Dat betekent altijd al is geweest voor ons als ouders maar voor Arwen is het natuurlijk net even anders. Zij heeft natuurlijk eerst Maart_2010_038 de aandacht helemaal alleen voor haar zelf gehad en dat is niet meer zo. Zij denkt er soms echt even heel anders over als wij!! Natuurlijk helemaal niet gek voor haar leeftijd en op zulke momenten ziet ze hem meer als een indringer die de aandacht van haar afleidt volgens mij. De meeste tijd is ze erg lief voor Roan maar soms vindt ze er ook even niets aan, of heeft ze er even geen zMaart_2010_059in in. Va ak zegt ze heel schattig: Ik hou van ‘Rojan’ en krijgt hij een hele dikke vette natte kus of een dikke knuffel. En is het ‘mijn Rojan’. Ze bedoelt het allemaal erg lief. Maar als ze het zat is zegt ze ge-irriteerd of boos als RoaMaart_2010_045n bijvoorbeeld bij mij op schoot zit, "Roan moet in de wipper/box of bij papa, ikke wil bij mama! En als dat niet meteen Maart_2010_061 gebeurd gaat ze even vervelend bij hem doen zoals expres hard schreeuwen tegen hem of expres net te hard knuffelen. JA het  is natuurlijk niet makkelijk om de aandacht te moeten delen. Daarom proberen we soms momenten voor haar alleen te vinden. Zoals even samen naar de winkel of iets anders ‘leuks’ doen zodat ze de aandacht van ons even voor haar alleen heeft. En daar geniet ze wel echt van. Ook proberen we haar bij het verzorMaart_2010_037gen va n Roan te betrekken. Dan is ze echt de grote behulpzame zus en dat vindt ze erg leuk. Zoals bijvoorbeeld met een luier verschonen of in bad doen. Gelukkig is Roan erg makkelijk en heeft hij het nog helemaal niet door. Maar ach, het hoort er gewoon bij en straks als hij wat groter is kan ze met hem spelen en is het weer net een beetje anders.

Sinds een week of twee zijn we met Roan begonnen met het geven van een groentehapje. Hij vindt het volgens mij wel leuk en het is een lekker geklieder.Maart_2010_047 Ook zijn we weer langs geweest bij het consultatiebureau. Hij kreeg weer 2 prikjes en hij doet het allemaal netjes ‘volgens het (cb)boekje’. Helemaal goed dus!!

Groetjes kel

15 maart 2010
door Kelli
Geen reacties

Ha ha, wat een grapjas!!!

Sinds een paar weken is Arwen echt zoveel aan het kletsen. Haar mond blijft maar bewegen en staat pas stil als ze slaapt. Waar ze over kletst.. tja, echt over van alles en nog wat. Als ze lekker aan het spelen is heeft ze hele verhalen tegen haar speelgoed en soms komt ze met dingen of gebeurtenissen van heel lang geleden die blijkbaar veel indruk gemaakt hebben. Ook hoor ik vaak ‘mezelf’ praten. Kinder-oren horen en onthouden echt veel meer dan we denken.

Arwen krijgt nu gevoel voor timing met praten en dus weet ze zo ongeveer wanneer ze iets moet zeggen en kan ze soms heel grappig uit de hoek komen. En natuurlijk moet ze daar net als wij vreselijk om lachen. Maar soms.. zit je zo in een moment dat je even vergeet dat er een kind naast je zit. En heb je er een beetje spijt van van wat je zegt.

Een paaMaart_2010_027r voorbeelden:

-Van het weekend zei ze (voor diegene die de reclame wel eens gezien hebben) zomaar uit het niets: ‘ikke hoest zo..uche uche, maar mijn vader hoest zo uche uche!!!’ en wel  met de overdreven handgebaren en alles erbij. Jordy en ik keken elkaar aan en waren helemaal verbaasd en moesten echt vreselijk lachen! wat een comediante!!!

-Tijdens het spelen met haar pop Lizzy en haar fiets zegt ze tegen me: Mama doei en zwaait ze naar me. Ik vraag wat ze gaat doen en waar naar toe dan wel. ‘Ik ga fietsen en even een brief voor (nichtje) Jes postelen!!!’

-ArwenFotos_allerlei_103 en Roan liggen samen op een kleed op de grond te spelen wanneer Roan heel hard giltMaart_2010_035_2 van plezier en vermaak. Arwen gaat rechtop naast hem zitten en kijkt hem boos aan en zegt: ‘Nee, Roan! ophouden met  piepen!!!   (mmhh.. dacht ik bij mezelf, zeg ik dat dan zo vaak tegen Arwen?  ha ha!!)

-Jordy ligt op de bank en reageert niet meteen als Arwen hem wat vraagt. Ze loopt naar hem toe en pakt met twee handjes zijn hoofd vast en kijkt hem recht in zijn ogen aan en zegt vermanend: Wel Jordy Brouwer!! Ja en dan lig je daar.. Arwen bloedserieus en jij.. jij moet echt vreselijk je lach inhouden.

-Als er iets niet lukt bij mij of bij Arwen en ze hoort (blijkbaar) een teleurstelling in je stem dan zegt ze soms: Lekker hoor!!! Vanmorgen in de auto kwam ik er onderweg achteMaart_2010_032r dat ik wat was vergeten en zeg tegen mezelf. Nee he… vergeten.. Hoor ik naast me vanuit de autostoel en met een grijns op haar gezicht: Lekker hoor!!

-Ooit heb ik eens gezegd dat iets een beetje dom was. En nu zegt Arwen dat wel eens tegen mij of Jordy.  Laatst was Jordy iets vergeten en reageerde ik een beetje ge-irriteerd. ‘Ja papa’, zegt Arwen. ‘Dat is een beetje dom!!’ ja en dan sta je soms echt even met een bek vol tanden. Oeps..  Toch even beter opletten. 

Maar ja… Ik vind het vaak wel erg gezellig dat ze zo veel kletst. Misschien wordt ze wel een super goede actrice later!!!!!of een tweede Oprah Winfrey!! who knows!!!

Ha ha ha ha!!

Groetjes kel

8 maart 2010
door Kelli
Geen reacties

Ik wil schaatsen!!

Inmiddels is Arwen nu 2,5 jaar en een grote maar soms eigenwijze meid. Vandaag was ze nog erg moe van het drukke en gezellige weekend en dat resulteerde in een paar dwarse ” ik luister toch niet!’ buien. Zo ook vanFotos_allerlei_128middag. Ze wilde buiten spelen en had zelf haar jas, sjaal en muts aangedaan. Bij de kapstok vond ze in de mand met mutsen en sjalen helemaal onder in haar schaatsen die ze van opa Jacques had gehad. En deze wilde ze perse aan. Zo goed als mogelijk legde ik haar uit dat de sneeuw en het ijs weer weg waren en ze dus niet kon schaatsen. Het maakte haar allemaal niets uit. Ze moest en zou haar schaatsen aan doen en naar buiten gaan. Na heel wat gedrein en geschreeuw vond ik het genoeg e n zette ik haar met haar schaatsen iNieuw_van_maart_004 n de hand buiten en ging ik weer naar binnen naar Roan. Na zo’n 5 minuten ging ik even stiekem om het hoekje kijken. Wat bleek had ze zelf haar schaatsen aangekregen en stond ze voor onze ark trots te zijn op zichzelf!! Die heb ik toch maar mooi even zelf aangedaan, zal ze gedacht hebben.Toen ze me zag staan wilde ze graag weer naar binnen, het was toch wel koud buiten. Goed hoor, schaatsen, jas, muts en sjaal uit. Maar nee, nu wilde ze weer nieNieuw_van_maart_021ts uit doen. Maar ze mocht van mij niet met haar schaatsen aan naar binnen. Weer een gekrijs en gepeeuw. Uiteindelijk had ze zelf haar schaatsen uitgedaan en ging ze met jas en al op de bank zitten met haar schaatsen in haar hand.Ik ging wat fruit voor haar maken in de keuken en toen ik terug kwam had ze haar jas uitgedaan en de schaatsen weer aangedaan! Ik moest echt vreselijk lachen. Zat ze daar demonstratief met haar schaatsen aan op de bank. Wat een giller. Op dit soort momenten smelt mijn moederhart toch weer voor dit kleine maar oh zo eigenwijze meisje. Het zal de leeftijd wel zijn hou ik me maar voor, ha ha!!!

Met Roan gaat het hartstikke goed. Wat zijn grote zus allemaal doet vind hij reuze interessant. Maar daar krijgt hij gelukkig nog niets van mee natuurlijk. Hij volgt haar met zijn ogen overal waar ze naar toe gaat. Arwen is heel lief Nieuw_van_maart_002 voor hem en overlaad hem met kusjes en knuffelNieuw_van_maart_029s. Hij moFotos_allerlei_122 et daar altijd erg om lachen. Hij is op dit moment erg bezig om te gaan zitten en staan. Zodat hij alles en iedereen goed kan zien en in de gaten kan houden. Ook kletst en gilt hij wat af. Het is echt een gezellig en makkelijk ventje.   

groetjes kel 

21 februari 2010
door Kelli
Geen reacties

Piemels en ‘poeni’s’.

Sinds een tijdje is Arwen erg ge-interesseerd in piemels en ‘poeni’s’. Eigenlijk is ze er best vroeg bij om hier ge-interesseerd in te zijn. Ze vindt het allemaal erg leuk. En we gaan er gewoonFotos_allerlei_078 met haar in mee. Ze snapt dat jongens een piemel hebben en meisjes een ‘poeni’. En zo gebeurt het vaak dat wanneer we samen onder de douche staan, ze elke keer hetzelfde  rijtje afgaat van mensen die ze kent en wie wat heeft. Papa heeft een piemel, opa heeft een piemel en Roan, Sten, Jayno en oom Arnaud ook. En zo hebben mama, oma, tante Esther, Indy en Suus en Tamala (de R wil nog niet helemaal lukken) een ‘poeni’. Ze wil dan elke keer de bevestiging van ons dat ze het goed gezegd heeft. Vanavond begon ze er weer eens over en zei ze met een grote glimlach toen Jordy een luier omdeed voordat ze naar bed ging: "Papa, mijn piemel doet auw!". Jordy en ik keken elkaar aan en moesten er erg om lachen. En Arwen zelf ook.Wat een giller! Volgens mij was ze gewoon erg benieuwd naar onze reactie. Maar het houdt haar blijkbaar wel bezig. Ze is zo met van alles en nog wat bezig om voor zichzelf duidelijk te krijgen. Je ziet haar wereldje steeds groter worden doordat ze alles steeds meer en beter gaat begrijpen. En ja, deze dingen horen er ook gewoon bij.

De grote boodschap op de w.c. of op het potje doen gaat nu echt hartstikke goed. Daar is ze opzich ook wel rap meFotos_allerlei_062e. Afgelopen week ging het best goed en had ze maar 1x een ongelukje. En elke keer als het goed ging kreeg ze zoals beloofd een klein kado’tje. Een Thomas de trein, een zonnebrilletje, een prinsessen ringetje. Ze vind het helemaal stoer als het haar weer is gelukt. Maar.. omdat het zo goed gaat zijn we van het weekend voor het laatst een klein kado’tje gaan halen bij de Bart Smit. We kunnen niet aan de gang blijven met de kado’s natuurlijk. We zijn hartstikke trots op onze kleine grote meid! Nu nog de nacht zonder luier en dan hebben we een luierdrager minder!

Met Roan gaat het hartstikke goed. Hij is Fotos_allerlei_052druk bezig om alles wat er maar in zijn buurt komt te grijFotos_allerlei_058pen met z’n kleine handjes en in zijn mondje te stoppen. Hij is erg nieuwsgierig. En wil het liefst niets missen. Maandag moesten we naar het consultatiebureau en daar bleek dat (net als zijn zus destijds) hij overal helemaal boven in het rijtje van gemiddelden zit. Maar wel in evenwicht. Hij is 60,5cm lang en weegt 6.4kg. zwaar. Ook kreeg hij twee prikken en moest hij even huilen. Dat blijft echt het minst leuke van de bezoekjes aan het consultatiebureau. Gelukkig was het zo weer over en was hij weer zijn eigen vrolijke zelf. Hijis echt een kleine lieve lachebek!

Groetjes kel

10 februari 2010
door Kelli
Geen reacties

Weer even wennen.

Sinds vorige week ben ik weer aan het werk bij mijn kindjes op de creche. De eerste week week viel me tocFotos_allerlei_175h wel een beetje zwaar. Meer dan verwacht. Het was druk op mijn werk en ik miste Arwen en Roan toch wel heel erg na zo een lange tijd samen te zijn geweest. Aan de ene kant is het wel weer lekker om te werken, maar aan de andere kant is het toch ook wel weer even wennen aan ‘de ochtend-routine’  met twee kinderen en het opschieten om op tijd en fris en fruitig op mijn werk te verschijnen. De avond ervoor zet ik Arwen en Roan hun tasjes klaar gevuld met van alles en nog wat zodat we s’ morgens niet voor verrassingen komen te staan. Het gaat als volgt: Arwen wakker maken/wassen of douchen/aankleden/broodje of cruesli laten eten en daarna Roan die vaak bruut uit zijn bedje moet worden gehaald, omdat hij meestal nog of weer ligt te slapen. Met slaapzak en al hup de maxi-cosi of kinderwagen in en op naar een van de oma’s en opa’s. Waarbij Jordy of ik Arwen eerst of erna ook nog even naar de peuterspeelzaal breng. Ik heb het tot nu toe wel gered om op tijd op mijn werk te komen. Maar ja.. hier geen geklaag, het moet gewoon weer even wennen alleFotos_allerlei_173maal.      

Met onze Arwen gaat het prima, over een paar weekjes is ze alweer twee en een half jaar oud. (waar blijft de tijd?) We zijn rustig bezig met helemaal zindelijk worden.Vanaf dat ze achtien maanden was deed ze al plas jes op de w.c. of op het potje, alleen de grote boodschap lukte nog niet echt. Overdag draagt ze geen luier meer, ook niet als ze tussen de middag slaapt maar wel s’ nachts. Meestal als ze de grote boodschap moet doen vraagt ze om een luierbroekje. Maar van de week riep ze dat ze moest ‘drukken’  en pakte ze zelf het potje. En huppekee! daar was een grote boodschap!! Jordy en ik prezen haar natuurlijk helemaal de hemel in en er verscheen een grote glimlach van oor tot oor! ze was zo trots als een pauw. En ik had haar beloofd dat als ze een grote boodschap deed op de w.c. of op het potje, dan kreeg ze een klein cadeau’tje. Zo gezegd zo gedaan. En zo gaan we dus verder. Op naar alle volgende ‘grote boodschappen’ en cadeau’tjes!!

Met RoaFotos_allerlei_169n moesten we voor controle weer naar het ziekenhuis. Hij is inmiddels al weer 12 weekjes oud en al een hele vent. Zoals we eigenlijk wel hadden verwacht was alles helemaal goed en hoefden we niet meer terug te komen. Roan is echt een lief klein charmeurtje aan het worden. Hij weet nu al iedereen in te pakken. De dokter onderzocht hem en hij zat de hele tijd naar haar te lachen en geluidjes te maken. Dat was echt grappig. Sinds een aantal dagen is hij veel meer wakker. Hij probeert zo goed als mogelijk alles een beetje te volgen. En vooral met zijn nichtje Indy en neefje Sten in de buurt is hij heel alert. Dat is erg leuk om te zien.

Groetjes kel